Dzień za dniem, rok za rokiem tak szybko zleciał. Mnie przybywało lat, dzieci, a nawet wnuki są już dorosłe – a ja chciałabym jeszcze doczekać prawnuka lub prawnuczki. Gorąco się o to modlę. Może Pan Bóg pozwoli i da mi tę łaskę żebym mogła uścisnąć tę maleńka kruszynkę i spojrzeć w te słodkie oczka pełne jeszcze blasku Nieba. I modlić się trzeba gorąco, żeby te wszystkie nienarodzone jeszcze dzieci, mogły być chowane „po Bożemu”, żeby ominęła je laicyzacja widoczna w tej chwili na każdym kroku. Ale mam w Bogu ufność i nadzieję, że to, co wyniosły wnuki z domu, będą również te wartości przekazywały w swojej rodzinie, w swoim domu. A więc módlmy się i czekajmy i zaufajmy Bogu, bo On wie co dla nas najlepsze.

Niezastąpioną umiejętnością starszych w naszych rodzinie jest opowiadanie historii. Kto z nas nie uwielbiał siadać na kolanach babci czy dziadka i słuchać historii o przodkach, tradycjach czy mrożących krew w żyłach przeżyciach z czasów wojny. Zachęcam również dzisiaj do wsłuchiwania się w te opowieści, czerpania z doświadczeń poprzednich pokoleń inspiracji do codziennego życia. „Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą” pisał ksiądz Jan Twardowski, a kochać możemy poprzez zatrzymanie się w zabieganym świecie i uważne słuchanie – jak tylko dziecko potrafi.

Na zachętę trwając w radości okresu wielkanocnego opowieść Babci o tym, jak przeżywano Wielkanoc przed wojną: Zwyczaje Wielkanocne u moich Dziadków

Skończył się karnawał, minął „tłusty czwartek” z furą pączków i faworków i rozpoczął się Wielki Post – oczekiwanie na Zmartwychwstanie Pana. W środę popielcową obowiązkowo było się na Mszy Świętej z posypaniem głowy popiołem i postem ścisłym – t. zn. 3 posiłki w ciągu dnia (dwa posiłki małe i 1 duży, czyli obiad). I tak było do Palmowej Niedzieli. W Wielkim Tygodniu post ścisły obowiązywał od Wielkiej Środy do rezurekcji. W okresie Wielkiego Postu u Dziadków było świniobicie z robieniem wędlin i przygotowywaniem mięsa na Święta Wielkanocne. Nie obyło się bez „próbek” (czy wędliny są dobrze doprawione), z czego skwapliwie korzystali mężczyźni. I tak powoli zbliżały się Święta. Czytaj dalszą część wpisu »

Być żoną: kto zaspokoi moje potrzeby?, Ilona Phan-Tarasiuk

Zostałam ostatnio poproszona przez Poradnię Rodzinną „Antoni” (http://rodzina.wroclaw.pl/) o napisanie paru słów na temat mojego doświadczenia bycia żoną. Z zapałem zabieram się do tego zadania i na początku – tak trochę dla przekory – chcę Wam przedstawić parę twierdzeń obrazujących, jaką żoną nie jestem i nigdy nie chciałabym być!

Nie użalam się nad sobą.

Nie podpisuję się pod stwierdzeniem, że „kobietom w życiu jest trudniej” – nie chciałabym zamienić się miejscem z moim mężem, bratem, ojcem czy… szefem.

Nie czekam aż mój mąż zgadnie, o co mi chodzi, co mnie boli, czego potrzebuję.

Nie sprowadzam swego powołania do mycia garów, gotowania, sprzątania czy prasowania. Nie traktuję tych obowiązków jako upokarzających, mimo że często sprawiają mi one trudność (zwłaszcza gotowanie).

Nie traktuję rodziny męża jak potencjalnych wrogów, jak osób, które tylko czekają na to, aby mnie zniszczyć.

Nie zmuszam mojego męża do praktyk religijnych.

Nie pouczam mojego męża, jak ma prowadzić samochód.

Nikogo nie przepraszam za to, że żyję. Nie przepraszam również wszystkich wokół za ewentualne faux pas mojego męża.

Nie uważam, jakobym zawsze miała rację.

Nigdy i nikomu (a zwłaszcza samej sobie) nie pozwalam na lekceważący ton w stosunku do mojego męża.

Nie narzekam! (Jest to moje ostatnie osiągnięcie, bo niegdyś byłam w tym prawdziwą mistrzynią świata!). Czytaj dalszą część wpisu »

Witaj,
Nie wiem czy masz świadomość, ale po wpisaniu do wyszukiwarki google frazy: „usuwanie ciąży” na pierwszym miejscu pojawia się adres kliniki aborcyjnej ze Słowacji, która świadczy swoje „usługi” m.in. Polakom.
Życie ludzkie w tej klinice jest warte 380 euro….

Chciałbym Was prosić was o gorliwe wsparcie modlitewne w intencji zamknięcia tej kliniki aborcyjnej i w intencji osób, którzy tam przyjeżdżają i pracują.

Zachęcam do włączenia się w codzienną modlitwę różańcową (10 różańca dziennie i rozważanie tajemnica z dnia) wraz z członkami Franciszkańskiego Zakonem Świeckich z Wrocławia Karłowic. Prośmy w modlitwie o wstawiennictwo świętych nienarodzonych. Módlmy się do momentu zamknięcia kliniki.
Prosimy o rozpropagowanie tej prośby dalej, aby moc wspólnej modlitwy przyniosła dobre owoce.

Ponadto polecamy filmy i artykuły z portalu:
http://wartosciowyportal.pl/tag/aborcja/

m.in. film o lekarzu, który skończył z zabijaniem nienarodzonych
http://wartosciowyportal.pl/rodzina/ojcostwo/cywilizacja-aborcji/

oraz mapę legalizacji aborcji na świecie:
http://wartosciowyportal.pl/rodzina/ojcostwo/prawo-aborcyjne-na-swiecie/

Niedawno zakończyła się akcja „40 dni dla Życia”, która przyniosła b.dobre owoce.
http://gosc.pl/doc/1082104.40-Dni-Dla-Zycia
http://gosc.pl/doc/1123207.668-ocalonych

Kretyn. Czy takie imię wybrałeś dla swojego dziecka?

Kretyn, idiotka, głupek. Takie słowa każdego roku słyszy połowa dzieci i nastolatków*. Słowa wybrzmiewają, a w umysłach i sercach dzieci zostają one na zawsze i kształtują ich przyszłe życie. „Słowa ranią na całe życie” – pod tym hasłem 17 kwietnia rusza pierwsza ogólnopolska kampania przeciwko przemocy werbalnej wobec dzieci. Organizatorami akcji są Fundacja Dzieci Niczyje i Agencja Reklamowa Publicis.

Krzyk, kpiny i wyzwiska to najbardziej rozpowszechniona forma krzywdzenia najmłodszych, prawie zawsze towarzysząca innym rodzajom przemocy. Raniące słowa to codzienność wielu młodych ludzi  – niezależnie od statusu materialnego czy społecznego. Dotyczą dzieci wychowujących się w atmosferze braku szacunku do drugiego człowieka, które na co dzień słyszą krzyki i wulgaryzmy. Doświadczenie to nie omija również dzieci z rodzin, w których słowa dobierane są starannie i trafnie. Konsekwencje takiego traktowania są równie poważne w obu przypadkach.

– Z czasem ten „kretyn” wrasta jak pasożyt, dolegliwy, nieusuwalny, rośnie wraz z dzieckiem, a czasem wydaje się większy od swojego nosiciela – mówi Jolanta Zmarzlik, terapeutka z Fundacji Dzieci Niczyje. – Przemoc emocjonalna może zrujnować psychikę dziecka na całe życie, może być przyczyną samobójstw, chorób psychosomatycznych, uzależnień, trudności w budowaniu relacji partnerskich i osiąganiu satysfakcji zawodowej – dodaje Zmarzlik.

Kampania „Słowa ranią na całe życie” to pierwsza akcja zwracająca uwagę na problem przemocy werbalnej wobec dzieci. Problem, który paradoksalnie spotyka się z dużą społeczną akceptacją i jest niemal wpisany w standardy wychowania człowieka. Zachowania i słowa krzywdzące najmłodszych rzadko otwarcie nazywane są przemocą, mimo, że często towarzyszą dziecku przez wiele lat.  Wg badań FDN poniżenia ze strony dorosłych doświadczyło (tylko w roku poprzedzającym badanie) aż 52% nastolatków. – Poczucie poniżenia prawie zawsze jest konsekwencją tego, że młodzi ludzie słyszą krzywdzące, upokarzające słowa. Te usłyszane do najbliższych ranią najsilniej – mówi dr Monika Sajkowska, dyrektor  Fundacji Dzieci Niczyje.

Organizatorem kampanii jest Fundacja Dzieci Niczyje we współpracy z organizacjami zrzeszonymi w Krajowym Partnerstwie na rzecz Ochrony Dzieci przed przemocą. Kampania medialna potrwa do końca maja br.

* Fundacja Dzieci Niczyje, 2009, 2010

Kontakt dla mediów:

Dział PR Fundacji Dzieci Niczyje, pr@fdn.pl, tel. 22 616 02 69, kom. 535 001 085

Szanowni Państwo,

Fundacja Jaśka Meli „Poza Horyzonty” i zespół wrocławskich wolontariuszy ogłasza nabór do projektu „Niepełnosprawni w Górach – Korona Gór Polski”!

NIEPEŁNOSPRAWNI W GÓRACH – KORONA GÓR POLSKI to projekt, który zakłada zdobycie 28 najwyższych szczytów wszystkich pasm górskich w Polsce. Udział w projekcie wezmą zarówno osoby niepełnosprawne ruchowo jak i z ograniczoną sprawnością sensoryczną – osoby niewidome, głuche i niedosłyszące, nieme. Chcielibyśmy, żeby dołączyła do nas również młodzież ze środowisk narażonych na wykluczenie społeczne z domów dziecka i placówek resocjalizacyjnych.
Chcielibyśmy zachęcić także wszystkich tych, którzy mogli by nam pomóc jako wolontariusze!
Czytaj dalszą część wpisu »

Poradnia Rodzinna „Antoni” pragnie wesprzeć akcję „Pajacyk” pani Katarzyny Owsiak, która co czwartek od wielu lat zanosi maskotki i słodycze dzieciom z jednego z Wrocławskich szpitali. Wszystkich chętnych do ofiarowania dzieciom niezniszczonych zabawek prosimy o przynoszenie ich do Poradni do pok. nr 2 w godzinach jej działalności.
Więcej informacji o akcji i felietony pani Katarzyny na stronie: http://www.eleos.religia.net/felietony/index.php

NaProTECHNOLOGY ^®

W ostatnim czasie także w Polsce pojawiła się nadzieja dla małżonków borykających się z problemem braku płodności – nadzieja na poczęcie bez konfliktu sumienia. NaProTechnologia  to młoda, wciąż rozwijająca się dziedzina medycyny obecna w świecie już blisko 30 lat, w Polsce dopiero od nieco ponad roku. Jej twórcą jest prof. Thomas Hilgers.

Już 24.03.2012 we Wrocławiu odbędzie się konferencja poświęcona najnowszym rozwiązaniom w leczeniu niepłodności. Rozwiązania te realizują lekarze ginekolodzy pracujący w nurcie NaProTechnology na całym świecie.  Wiemy, że rodzicielstwo to jeden z najważniejszych aspektów życia ludzkiego i pragniemy, aby jak najwięcej osób mających trudność z poczęciem lub donoszeniem dziecka mogło otrzymać profesjonalną pomoc. Dlatego pragniemy promować metodę, która znalazła tysiące zwolenników w Stanach Zjednoczonych i w Zachodniej Europie. Metoda, która opiera się na bardzo dokładnej pogłębionej diagnozie przyczyn niepłodności na podstawie między innymi własnych obserwacji cyklu kobiety i leczeniu dokładnie tychże. Na stronie www.naprotechnologia.wroclaw.pl będziemy informować o postępach w organizacji konferencji, chętnych do pomocy zapraszamy do kontaktu nami. Czytaj dalszą część wpisu »

Szczególne miejsce wsparcia dla dorosłych osób niepełnosprawnych, które mieści się w tym samym budynku przyklasztornym, co nasza Poradnia Rodzinna „Antoni”. (Wejście do Warsztatów jest ostatnią bramą najbardziej po prawej stronie ciągu budynków.)

Warsztat Terapii Zajęciowej „Muminki” to przede wszystkim miejsce terapii przez pracę, ale także wspólnego realizowania zainteresowań i hobby, spotkań towarzyskich, wyjazdów rekreacyjnych, wyjść do kina czy kawiarni. Placówka jest czynna codziennie od 8.00 do 14.00 i otwarta dla zainteresowanych. Można obejrzeć warsztaty, zakupić prace wykonane przez uczestników terapii, wesprzeć działalność placówki poprzez podarowanie 1 %.

Warsztat Terapii Zajęciowej „Muminki”  i życie osób niepełnosprawnych intelektualnie jest szczególnie bliskie pracownikom naszej Poradni. Większość spośród specjalistów Poradni pracowało lub nadal pracuje z dorosłymi osobami niepełnosprawnymi. Dwóch psychologów, dwóch pedagogów i duszpasterz – specjalizują się w pomocy rodzinom żyjącym z osobami niepełnosprawnymi. Niektórzy uczestnicy warsztatów sami również korzystają ze wsparcia specjalistów z Poradni.

Zapraszamy osoby niepełnosprawne i ich rodziny do odwiedzenia Warsztaty Terapii Zajęciowej „Muminki”, a także do szukania wsparcia w naszej Poradni Rodzinnej „Antoni”. Służymy pomocą w rozwiązywaniu problemów od spraw wychowawczych, przez wsparcie psychologiczne i duchowe, aż do wskazywania konkretnych miejsc terapii, nauki, rehabilitacji i wsparcia osób niepełnosprawnych i ich rodzin.